Authenticiteit

Uit NCDD WIKI
Ga naar: navigatie, zoeken


Volgens het OAIS model (pagina 1-9), wordt authenticiteit gedefinieerd als: “De mate waarin een persoon (of systeem) een object beschouwt als dat wat het beweert te zijn. Authenticiteit wordt vastgesteld op basis van bewijs.” De potentiele gebruikers van de collectie in het digitaal archief, de Designated Community, zal de authenticiteit van digitale objecten bepalen en de eigenaar van het digitaal archief voorziet in de bewijslast (idem, pagina 3-1).Daarom zal de eigenaar van het digitaal archief of de organisatie in beleidsregels moeten vastleggen op welke manier(en) het vaststellen van authenticiteit kan worden ondersteund.

Organisaties kunnen het concept “authenticiteit” vanuit verschillende invalshoeken benaderen, afhankelijk van hun doelstellingen en eigenschappen (karakter). Archieven kunnen bijvoorbeeld een andere aanpak hebben dan bibliotheken, omdat hun mandaat verschillend is.

Volgens D24.1 Report on Authenticity and Plan for Interoperable Authenticity Evaluation System, geschreven door het APARSEN project, kan het vaststellen (van authenticiteit) op technische en niet-technische wijze worden aangepakt. Technische maatregelen bestaan onder meer uit tools om de integriteit van de bit sequentie te controleren, fixity checks of controle van de informatie over de herkomst. Niet-technische maatregelen bestaan bijvoorbeeld uit het checken van de identiteit van de producer van het digitale object dat moet worden bewaard. Een combinatie van beide aanpakken is gebruikelijk.

Beleidselementen[bewerken]